استفاده از لنز چشمی برای بسیاری از افراد تبدیل به یک نیاز روزمره شده است؛ خواه به دلایل درمانی، زیبایی یا راحتی بیشتر نسبت به عینک. با این حال، همان طور که لنزها فواید بسیاری دارند، عدم مراقبت صحیح از آن ها می تواند مشکلاتی جدی برای سلامت چشم ایجاد کند. یکی از مهم ترین چالش هایی که کاربران لنز با آن مواجه اند، خرابی لنز چشم است؛ مشکلی که ممکن است تدریجی اتفاق بیفتد و در ابتدا بی علامت باشد، اما با گذشت زمان می تواند منجر به عوارضی خطرناک شود.
در این مقاله قصد داریم به این سؤال مهم پاسخ دهیم که خرابی لنز چشم به چه عواملی بستگی دارد، چه علائمی دارد، چگونه می توان از آن جلوگیری کرد و در صورت بروز، چه اقداماتی باید انجام داد. همچنین به ویژگی های یک لنز سالم و علل شایع عفونت چشم ناشی از لنز خراب نیز خواهیم پرداخت.
خرابی لنز چشم به هرگونه آسیب دیدگی، تغییر فیزیکی یا آلودگی میکروسکوپی روی سطح لنز گفته میشود که میتواند عملکرد و ایمنی آن را کاهش دهد. لنزهای تماسی به گونهای طراحی شدهاند که مستقیماً با سطح چشم در تماس باشند، بنابراین هرگونه تغییر در ساختار، شکل یا شفافیت لنز میتواند تأثیر مستقیم بر سلامت چشم بگذارد.
خرابی لنز ممکن است شامل خراش، پارگی ریز، تغییر رنگ، رسوب پروتئینی یا حتی رشد باکتری و قارچ روی سطح آن باشد. یکی از عواملی که میتواند خطر خرابی یا آلودگی لنز را افزایش دهد، بی توجهی به نکات بهداشتی مانند حمام رفتن و دوش گرفتن با لنز است. رطوبت و بخار آب میتوانند باعث ورود میکروب ها و آلودگی به سطح لنز شوند یا حتی ساختار آن را تغییر دهند.
در موارد شدید، لنز خراب میتواند باعث خراش سطح قرنیه، التهاب، قرمزی، سوزش و حتی کاهش بینایی شود. به همین دلیل، مهم است که کاربران لنز هرگونه تغییر ظاهری یا احساس غیر معمول در زمان استفاده از لنز را جدی بگیرند و از انجام کارهایی مانند دوش گرفتن با لنز بپرهیزند.

خرابی لنز چشم چیست؟
قبل از بررسی خرابی لنز چشم، بهتر است با کاربردهای رایج لنزهای تماسی آشنا شویم. این محصولات بسته به هدف، در دسته های مختلفی قرار می گیرند و نوع استفاده از آن ها می تواند بر احتمال خرابی نیز تأثیرگذار باشد.
بسیاری از افراد برای اصلاح مشکلاتی چون نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم از لنز استفاده می کنند. این لنزها معمولاً طبی هستند و باید با دقت بسیار بالا استفاده شوند.
لنزهای رنگی یا زیبایی برای تغییر رنگ چشم به طور موقت به کار می روند. این نوع لنزها ممکن است روزانه یا فصلی باشند.
در برخی شرایط خاص مانند بیماری های قرنیه یا آسیب های چشمی، از لنزهای خاص درمانی استفاده می شود که معمولاً تحت نظر پزشک تجویز می گردند.
نوع لنزی که استفاده می کنید، تأثیر زیادی در احتمال خرابی آن دارد. مثلاً لنز های فصلی اگر بیشتر از زمان توصیه شده استفاده شوند، احتمال رسوب، خراش و آلودگی در آن ها بسیار بالا می رود.
برای پیشگیری از خرابی لنز چشم، ابتدا باید بدانیم یک لنز سالم و خوب چه خصوصیاتی دارد. تشخیص لنز مناسب می تواند از بسیاری از مشکلات آتی جلوگیری کند و سلامت چشم را در بلند مدت تضمین کند.
یک لنز سالم باید:
استفاده مداوم از لنزهایی که این ویژگی ها را ندارند، احتمال بروز مشکلات چشمی را به طور قابل توجهی افزایش می دهد.
تشخیص به موقع علائم خرابی لنز چشم بسیار حیاتی است. اگر لنز دچار آسیب یا آلودگی شده باشد، ممکن است فرد برخی علائم اولیه را تجربه کند که در صورت بی توجهی، به عفونت یا آسیب جدی چشم منجر می شود.
از رایج ترین نشانه های خرابی لنز چشم می توان به موارد زیر اشاره کرد:
اگر دید شما با لنز کدر شده و حتی پس از شست و شوی آن بهبود نیافت، احتمال خرابی لنز وجود دارد.
حس کردن لنز در چشم، خاریدن یا سوزش شدید می تواند نشان دهنده خشکی یا خراش لنز باشد.
چشمان قرمز می تواند واکنشی به تحریک سطح چشم توسط لنز خراب یا آلوده باشد.
افزایش غیرطبیعی اشک ممکن است نشانه ی تلاش چشم برای دفع لنز ناسازگار یا آلوده باشد.
فتوفوبیا یا حساسیت شدید به نور می تواند یکی از علائم التهاب ناشی از خرابی لنز چشم باشد.
اگر هر یک از این علائم را تجربه کردید، بهترین اقدام این است که فوراً لنز را از چشم خارج کرده، آن را بررسی کنید و در صورت نیاز با پزشک مشورت نمایید.
یکی از خطرناک ترین پیامدهای خرابی لنز چشم، عفونت چشمی است. عفونت های چشمی می توانند عواقب جدی مانند التهاب قرنیه، زخم سطح چشم، کاهش بینایی یا حتی نابینایی موقت داشته باشند. عوامل متعددی در بروز عفونت ناشی از لنز خراب نقش دارند.
استفاده از محلول های بی کیفیت یا تعویض نکردن به موقع آن ها باعث رشد باکتری ها و قارچ ها در محفظه نگهداری لنز می شود.
هر لنز دارای عمر مشخصی است؛ استفاده طولانی تر از آن باعث فرسودگی سطح لنز و افزایش احتمال آلودگی می شود.
دست آلوده می تواند عامل انتقال میکروب به لنز و سپس به چشم باشد.
شنا در استخر، حمام یا خوابیدن با لنز باعث افزایش ریسک عفونت می شود.
لنزی که خراش برداشته یا به سطح آلوده تماس داشته، ممکن است دیگر قابل استفاده نباشد.
برای پیشگیری از عفونت ناشی از خرابی لنز چشم، رعایت اصول بهداشتی، استفاده از محلول های معتبر و توجه به دستورالعمل مصرف لنز بسیار ضروری است. همچنین در صورت بروز هرگونه علائم غیر عادی، بهتر است بلافاصله به چشم پزشک مراجعه شود.

عوامل موثر در عفونت چشم به وسیله خرابی لنز چشم
خرابی لنز چشم یک مشکل ساده اما جدی است که در صورت بی توجهی می تواند منجر به عوارض جبران ناپذیری برای سلامت چشم شود. شناخت علائم خرابی لنز، آشنایی با عوامل مؤثر بر آن و رعایت اصول بهداشتی، اولین قدم در محافظت از بینایی و استفاده ایمن از لنزهای چشمی است.
به یاد داشته باشید که لنز سالم باید راحتی، شفافیت و ایمنی کامل را برای شما فراهم کند. در صورتی که احساس کردید لنز شما دیگر چنین ویژگی هایی ندارد، بهتر است بدون تعلل نسبت به تعویض آن اقدام کنید یا با متخصص چشم مشورت نمایید. سلامت چشم شوخی بردار نیست؛ هرگونه نشانه غیرعادی را جدی بگیرید و همواره بهترین کیفیت را برای چشمان خود انتخاب کنید.
آیا می توان لنز خراب را با شستن دوباره نجات داد؟
خیر، اگر لنز آسیب فیزیکی یا رسوبات زیادی داشته باشد، بهتر است آن را تعویض کنید. شست وشو فقط آلودگی سطحی را حذف می کند.
آیا لنزهای زیبایی بیشتر خراب می شوند؟
در صورتی که لنزهای زیبایی از برندهای نامعتبر تهیه شده باشند یا بیش از زمان تعیین شده استفاده شوند، احتمال خرابی آن ها بیشتر است.
آیا خوابیدن با لنز باعث خرابی آن می شود؟
بله، خوابیدن با لنز مخصوصاً لنزهای غیر شبانه باعث کاهش اکسیژن رسانی به قرنیه، خشکی لنز و افزایش خطر خرابی می شود.